{"id":790,"date":"2022-01-15T21:51:00","date_gmt":"2022-01-15T21:51:00","guid":{"rendered":"https:\/\/ecoaarde.nl\/?p=790"},"modified":"2022-01-18T17:16:15","modified_gmt":"2022-01-18T17:16:15","slug":"columnisten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ecoaarde.nl\/?p=790","title":{"rendered":"Colomnisten"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
Jutters hut<\/span><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Een goede column is o.a. actueel, dat leerde ik.
Maar waar blijven ze, als ze dat niet meer zijn?
Vast en zeker op de speelplek waar ik vroeger woonde, daar waar de bibliotheek verrees en ik liever op crossfietsen reed, dan dat ik boeken las.

Bezweet van het tuinwerk ga ik zitten in mijn jutters hut, waarin ik van alles bewaar.
Ik voel de kilte van de avond naderen en scheur een oude VPRO gids in stukken, maak er proppen van, en stop die in mijn tuinschoenen.
Mijn oog valt op een oude column van Esther Gerritsen.
Plots kan ik geen proppen meer maken, en denk daarbij aan de stapels boeken van columnisten, die ik uit die bibliotheek heb gehaald.

Zij zat er ook bij.
Ze inspireert mij, ze relativeert en stelt haar \u2018mening\u2019 ter discussie.
Dat vind ik goed aan haar.
Met plezier las ik, van andere geleende boeken:
Karel van het Reve, met titel \u201cAchteraf\u201d, column “de nagelbijter”.

Ik bevoel mijn neus, net een ijspegel, hij lekt.
Ik besluit voor het donker naar huis te gaan.
Daar ga ik dan mijn tekst over Xena, tijdens onze laatste vakantie herschrijven.
In de hoop ge\u00efnspireerd te zijn door alles wat ik las.
Nu nog een redactrice, mijn vriendin misschien?
<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n